தங்கபாலு கவிதைகள்


பகிரு

இரயில் பாதையில்
மலம் துடைத்து எறிந்த
கல்லைப்போல உனது புறக்கணிப்பு
மஞ்சள் திப்பியாக
எவ்வளவு மிளிர்கிறது பார்.
சதைப் பகுதியாக
கூடவே வளர்ந்தவனை
நீங்கள் பிரிய நேரிடும்போது
தாரைத் தாரையாக
வழியும் கண்ணீரை
பொற்கிண்ணத்தில் பிடித்து
சூத்துக் கழுவிய பிறகு
சொல்லுவான்
அதிக உப்பு
‘அதுக்கு’ ஆவாதென்று.

குறிச்சொற்கள்